
ساعت های آفتابی ابزاری در اقسام گوناگون هستند که وقت را به واسطه شاخص و صفحه ای درجه بندی شده و در نهایت سایه آفتاب نشان می دهند. مصریان، کلدانیان و عبرانیان در زمان های بسیار کهن از آنها استفاده می کردند و بعد از مدت ها مسلمانان این ابزار را احیا و گونه های جدید آن را برای محاسبه زمان، تولید کردند. تصویر فوق نیز ساعت آفتابی استوایی، ساخته شده در دادگستری دبی را نشان می دهد. صفحه مدرج این ساعت به موازات صفحه استواست و شاخص آن عمود بر صفحه و در امتداد محور حرکت وضعی زمین است. بدين ترتيب ساعت آفتابي با حركت زمين تنظيم مي شود و ساعت را با نسبت بسيار دقيقي مشخص مي كند.

+
نوشته شده در ساعت 13:32 توسط ایمنی
|
+
نوشته شده در ساعت 21:38 توسط ایمنی
|
|
دنباله دار شگفت انگیز (شنبه 5 آبان 1386) |
|
|
| ایلیا تیموری | تصاویری از دنباله دار هولمز (17P)، که با ظهور خود موجب شگفتی منجمان دنیا شده است.
تصاویری از دنباله دار هولمز (17P)، که با ظهور خود موجب شگفتی منجمان دنیا شده است. این دنباله دار که دوره چرخش آن به دور خورشید 7 سال است این روزها در آسمان غوغا به پا کرده و پیش بینی می شود که در چند روز آینده علاوه در حفظ درخشندگی، دنباله ای کوچک نیز پیدا کند.
این دنباله دار آنقدر نورانی است که حتی در شهرهای پر نوری مانند تهران می توانید آن را با چشم غیر مسلح همچنون ستاره ای درخشان در صورت فلکی برساوش مشاهده کنید. با آنکه این روزه ها ماه کامل و به اوج خود رسیده اما نگران نباشد چون دنباله دار هولمز آنقدر پر نور است که به خصوص در تصاویر تلسکوپیک با نوردهی های کم به آسانی ثبت می شود.
این روزها سایت های مختلف نجومی گالری هایی از تصاویر گرفته شده از این دنباله دار را ارائه می دهند شما هم با ثبت این دنباله دار می توانید سهمی در این گالری ها داشته باشد، همچنین با انجام رصدهای دقیق و انجام پروژه های آماتوری و ارسال نتایج برای سایت های مربوطه می توانید آنها را در دستیابی به نتایج ارزشمند تر یاری نمایید.
عکس : سعید بهرامی نژاد
|
+
نوشته شده در ساعت 23:3 توسط ایمنی
|
لونئوس در گذز ار کنار يکي از کهکشانهاي خوشه گيسو دنبالهدار لونئوس که سی آبان ۱۳۸۶ به حضیض مداری خود و حداقل فاصله ۴/۰ واحد نجومی از خورشید میرسد در این شب های نخست آبان از قدر حدود ۵ در آسمان شامگاهی و در شرق ستاره درخشان سماک رامح، نزدیک به افق غرب دیده می شود. دنبالهدار دم باریکی با حدود ۳ درجه طول دارد که در عکسبرداری با نوردهی و ابزار مناسب ثبت می شود.
در شرایط ایده ال با افق غربی باز، شفاف و بدون غبار ممکن است بتوان دنبالهدار را با تاریک شدن نور شفق حتي با چشم غير مسلح دید. در شبهای ۳ تا ۵ آبان نور ماه کامل در افق مخالف از تاریکی آسمان میکاهد اما در شب ۶ و ۷ آبان، ماه در دقایق نخست شب طلوع نکرده است. ارتفاع دنبالهدار از افق پس از ۸ آبان چنان کم می شود که رصد آن را بسیار دشوار می کند و به مرور به آسمان
نقشه راهنماي رصد لونئوس. اعداد شبهاي آبان را نشان ميدهند. عرضهای جنوبی تر و نیمکره جنوبی می رود. با توجه به اوج روشنایی دنبالهدار در شب های ۵ تا ۷ آبان، بهترین زمان مشاهده آن در آسمان ایران شب های ۶ و ۷ آبان بدون نور ماه در آغاز شب است. جایی ترجیحا مرتفع با افق غربی باز و کم غبار بیابید و با دوربینی دوچشمی یا تلسکوپی کوچک شاهد منظره تماشایی این مهمان رسیده از دوردست های منظومه شمسی باشید.
اما در افق شمال شرقی دنباله دار هولمز 17P)) همه را غافلگير کرده است. این دنبالهدار که در اغلب حضیض های مداری خود کماکان بسیار کم نور است (زیرا از فاصله زیاد ۲ واحد نجومی خورشید می گذرد) دنبالهداری بسیار کوتاه دوره است که هر ۷ سال خورشید را دور می زند. در تیر امسال دنباله دار در اوج روشنایی به قدر ۱۴ رسید که از تیررس بیشتر تلسکوپهای آماتوری به دور بود. در شبهاي پايان مهر نيز تا قدر ۱۷ افت کرده بود اما در در شبهای نخست آبان فورانی ناگهانی
درخشش ستاره-مانند دنبالهدار هولمز در شب مهتابي دوم آبان ۱۳۸۶، آسمان تهران. عکس: بابک تفرشي. در هولمز رخ داد و آن را طی حدود ۲۴ ساعت به قدر ۵/۲ رسانید (طبق آخرین گزارش ها تا شب ۲ آبان)، چنانکه در کمال شگفتی رصدگران دنبالهدارها در جهان هولمز همچون ستاره ای با چشم در آسمان دیده میشد. اين براي دنبالهداري که سالها فقط با تلسکوپهاي بزرگتر از ۱۰ اينچ ديده شده است پديدهاي فوق العاده است. به علت فاصله زیاد دنباله دار و گیسوی کوچک آن چیزی از دم یا هاله گیسوی آن پیدا نیست و شاید با گسترش گاز و غبار رها شده از دنباله دار بر اثر فوران سطحی هسته آن به مرور گیسوي بزرگتر و بارز و احتمالا دمي را ايجاد ميکند. تا زمان انتشار اين خبر در شب ۲ آبان گيسوي دنبالهدار به اندازهاي رسيده است که با تلسکوپهاي کوچک تفکيک شود. برخی از رصدگران خبره دنبالهدارها بيش از ۱۴ قدر روشن شدن هولمز را طی چند شب اخیر یکی از شگفت انگیزترین تجربیات رصدی خود در این سال ها می دانند. احتمالا تکه تکه شدن هسته دنبالهدار يا فوران يخي تازه از هسته عامل اين روشنايي است.
هولمز بر خلاف لونئوس که در سال ۲۰۰۷ کشف شد از دنبالهدارهای قدیمی است که رصدگری به این نام در انگلستان آن را در پاییز ۱۸۹۲ هنگام رصد کهکشان مسلسله (آندرومدا) کشف کرد. در آن سال نیز دنباله دار چند ماه پس از حضیض دچار فورانی ناگهانی شد و به حدی پرنور شد که پس ازهولمز بسیاری آن را با کوچکترین ابزارها در آسمان دیدند.
هولمز پیش و پس از فوران
برخلاف لونئوس که فقط در دقایق نخست شب دیده می شود هولمز جرمی نزدیک به شمال آسمان و در صورت فلکی برساوش است که از اول شب تا صبحدم دیده می شود. با توجه به فاصله زياد دنبالهدار از حضيض خود جابهجايي آن در آسمان کند است و طي شبهاي بعد نيز ميتوانيد آن را کماکان نزديک به آلفا-برساوش مطابق محل ثبت شده در عکس بالا ببينيد. پیش از نیمه شوال رصد آن در صبحدم و پس از غروب ماه توصیه می شود و پس از ماه بدر شوال رصد آن در شامگاه پیش از طلوع ماه توصیه می شود. معمولا فورانهای این چنینی دنبالهدارها چندان دراز مدت نیست و دنبالهدار طی چند شب دوباره کم نور می شود. پس فرصت این پدیده نادر را ازدست ندهید. اگر اهل کارهای علمی فراتر از رصد تفننی هستید با ابزار خود به ثبت دقیق دنبالهدار و قدر سنجی آن در مقایسه با نور ستارههای زمینه و تهیه منحنی از تغییرات قدر آن بپردازید. گزارشهای رصدی دقیق و تصاوير خود را علاوه بر ارسال برای ما به منابع بین المللی مانند Spaceweather.com ، وبگاه مرجع Aerith ، بخش دنبالهدارها در انجمن نجوم بريتانيا ، بخش رصدگران دنبالهدار در اتحاديه نجوم و وبگاه Cometography بفرستید.
منبع:مجله نجوم
+
نوشته شده در ساعت 22:57 توسط ایمنی
|