تلسکوپ فضایی هابل جزییات تازه ای از یک کهکشان غولپیکر کشف کرد ......5/6/87

NGC 1275 کهکشان بسیار فعالی که دارای نواحی غولپیکر اما زیبایی می باشد ، تحت تاثیر یک میدان مغناطیسی فراکیهانی بسیار قوی قرار گرفته است.اما اینکه چگونه ساختارهای ظریف ، مانند آنچه در این کهکشان یافت شد قادر به تحمل چنین محیط پر انرژی هستند خود پرسشی است که تاکنون پاسخی به آن داده نشده است. کهکشان فوق ، یکی از نزدیکترین کهکشانهای بیضوی میزبان سیاهچاله ای ابر پر جرم می باشد.فعالیت پر انرژی گازی که در نزدیکی سیاهچاله در حال چرخش است ، حباب هایی از ماده را وارد خوشه کهکشانی مجاور می کند.نواحی گازی وسیع تا آن سوی کهکشان کشیده می شوند و خوشه کهکشانی را سرشار از گازهای نشری پرتو ایکس چند میلیون درجه ای میکنند.اخترشناسان تصور می کردند این نواحی ظریف می بایستی تابحال در اثر دمای بالا ، پراکنده و تبخیر شده یا برای تشکیل ستارگان در اثر نیروی خود گرانشی رمبیده(فرو ریخته) باشند این نواحی ، تنها مدرک در نور مریی برای اثبات رابطه پیچیده بین سیاهچاله مرکزی و خوشه گازی مجاور می باشند و سرنخ های مهمی در مورد چگونگی تاثیرگزاری سیاهچاله های غولپیکر بر محیط اطرافشان را در اختیار اخترشناسان قرار می دهند. با استفاده از آنچه تلسکوپ فضایی هابل آشکار ساخته است ، گروهی از اخترشناسان به مدیریت اندی فابین از دانشگاه کمبریج انگلستان ، برای اولین بار رشته های منفرد گازی که این نواحی را شکل می دهد ، تجزیه و تحلیل کردند.میزان گازی که در یک رشته ویژه وجود دارد ، حدود 1 میلیون برابر جرم خورشید است! و تا 20,000 سال نوری ادامه می یابند.این نواحی زمانی شکل گرفته اند که گاز سرد ناشی از هسته کهکشان به دنبال حباب های برخاسته از سیاهچاله ، کشیده شده اند. مطالعه جدیدی که در 21 آگوست(31 مرداد) در مجله نیچر منتشر شد ؛ بیان می کند که میدان های مغناطیسی ، گازهای باردار را در مکان خود نگه می دارند و در برابر نیروهایی که ممکن است این نواحی را آشفته کنند ، مقاومت می کنند.این ساختار بنیادی برای رویارویی با فرو ریزش های گرانشی کافی می باشند برای خواندن بقیه خبر به آدرس زیر مراجعه نمایید: [http://www.parssky.com/view/82.aspx